ოთხშაბათი, 04.02.2026, 22:44
მოგესალმები სტუმარი | RSS | რეგისტრაცია | შესვლა
13:41 * * * ნ.კოლხი | |
![]() _ტკივილი გაჰყვება ნიავ-ქარს, გავალ და როგორმე გავიტან სულს,როგორც დაფლეთილ იალქანს; უშენოდ მაინც ვერ გავძელი, სულ მაკლდი,ვით ბნელში სინათლე, მე შენი თვალების ნათელი რამდენჯერ,რამდენჯერ ვინატრე. რაც მწამდა,მჯეროდა,ვიცოდი_ დღითიდღე ხელიდან მეცლება... მე მთელი ცხოვრება ვიწვოდი და ფერფლი მცვიოდა ლექსებად. ნ.კოლხი | |
|
| |
| სულ კომენტარები: 0 | |