შენთვის დაწერილ ყველა წერილს ხანდახან ვხევდი, ხანდახან ისე განწყობისთვის ისიც ჩაისთან, ვიჯექი ჩუმად გიკითხავდი, თუმც არ გესმოდა, რას გაიგებდი არ იყავი და ქარს კი მტვერი ჩემი სიტყვების,როცა მიჰქონდა მერე თურმე არსად აპნევდა.
პატიებაა ჩემი სიყვარული. დღეს, მე გპატიობ ყველა არ მოსვლას, ყველა უპასუხოდ დარჩენილი ძახილს. ყველა უაზროდ აღვლენილ ლოცვას ჩემიდან ღმერთთან ვერ მიტანილს
|
განა მე წვიმა გვერდს ამივლიდა ? ჩემი ქოლგის ქვეშ ვიდექ წვალებით. სადაც მე ვდგავარ, ამ ადგილიდან, ამ ადგილიდან ჩანს მწვერვალები. ბრიყვს სხვა რა უნდა, ოღონდ აქე და ჭეშმარიტებას არ გთხოვს სრულებით: სადაც მე ვდგავარ მხოლოდ აქედან, მხოლოდ აქედან ჩანს უფსკრულები. ქარმა ღრუბლები ცაში გაჰკიდა, ელვა თვითნებობს,სივრცის გამკვეთი. სადაც მე ვდგავარ - ამ გორაკიდან...
|
განა იმისთვის გეძებდი ამდენს რომ განშორება მეგემა მხოლოდ, განა იმისთვის ვიბრძოდი ამდენს რომ დამარცხება მეწვნია ბოლოს.
განა იმისთვის ვანთებდი სანთელს რომ ბოროტებით გადაგეხადა, განა იმისთვის დაგზდევდი ამდენს რომ ერთი წუთი არ დაგეცადა.
<
...
კითხვის გაგრძელება »
|
ო, რა ლამაზი თვალები გქონდა,
როცა იყავი ბავშვი პატარა,
შენ მოგფენოდა ყველა სიკეთე,
ცხოვრებამ სწორი გზებით გატარა.
ო,რა უძირო თვალები გქონდა
|
მთვარიან ღამეს, ამ ლურჯი ცის ქვეშ შენს ერთ კოცნაში სიცოცხლეს მივცემ ...
მინდა ვიყო პატარა ცრემლი რომ შენს თვალებზე ნაზად ვიარო, და თუ რამე გაქვს სევდად ქცეული, მეც შენთან ერთად გავიზიარო..
იცი რას ველი? შენ თავს ... იცი რას ვნატრობ? შენს ხმას ...
|
თუ მოსეირნე დამინახეთ უაზროდ ფიქრში, ნუ იტყვით ჩემზე: – როგორ წააგავს გალეშილ გიჟს… მე კოშმარები კვლავ მიხსნიან სიყვარულს ძილში და ეს ფიქრებიც მთვარეულივით მძინარეს მჭირს. ახლაც კალამი არ მიჭირავს, თქვენ გეჩვენებათ!.. უბრალოდ ვფიქრობ და მელანი მღალატობს კვლავაც, მოფარებული, სანთლის შუქზე რომ შემეჩვევა ჩემს ყველა სიტყვას ჩუმად უხსნის სანთლების ლავას. დავალ… ოთახი დაჭრიალებს, ვერ იტევს სხეულს, ჩემს გადახუნძლულ ნაფაზებში ეწვის ფანჯრები, ეწვის მაგიდა სანთლის წვეთებზე შემოხვეულს,
|
შენთვის დაწერილ ყველა წერილს ხანდახან ვხევდი, ხანდახან ისე განწყობისთვის ისიც ჩაისთან, ვიჯექი ჩუმად გიკითხავდი, თუმც არ გესმოდა, რას გაიგებდი არ იყავი და ქარს კი მტვერი ჩემი სიტყვების,როცა მიჰქონდა მერე თურმე არსად აპნევდა.
პატიებაა ჩემი სიყვარული. დღეს, მე გპატიობ ყველა არ მოსვლას, ყველა უპასუხოდ დარჩენილი ძახილს. ყველა უაზროდ აღვლენილ ლოცვას ჩემიდან ღმერთთან ვერ მიტანილს
|
ღამე თავზე მეფშვნებოდა,
მე სიგარეტს ვეწეოდი.
ფიქრი სადღაც გამირბოდა,
მივსდევდი და ვეწეოდი.
დავიჭირე განთიადთან.
მანაც ღამე გამითენა,
მერე ათას სისულელით,
ოცნებები გამიტენა.
შენც გაჩუქებ ესეთ დღეებს,
შენც გაჩუქებ ღამეს მსგავსებს.
მაპატიე, დიაგნოზად
სიყვარული დაგიდგინდა. |
მუსიკა შეარჩიე,
თითქოს ქუჩაში სტვენით მიდიოდე.
დადექი ჩემს პირდაპირ,
თითქოს მეტოლები.
ჩაისუნთქე, თითქოს ჩემი თითებიდან ეწევი
სიგარეტს,
რომლის კოლოფსაც აწერია,
რომ მოწევა კლავს.
მერე წელზე მომხვევ მარჯვენა მკლავს,
თითქოს ჩამეხუტე.
ჩემს მაჯას შეეხები მარცხენათი,
თითქოს პულსს მითვლიდე.
თვალები დახუჭე,ზუსტად ისე,
როგორც მე ვხუჭავ, როცა მზეს ვუყურებ
სითბომ დაგიაროს, თითქოს ჩაის სვამდე
და მოკლე ნაბიჯები ამაყოლე,
გვერდზე – თითქოს თავს იკავებ,
წინ – ისე, როგორც მიახლოვდები,
უკან – თითქოს შეგეშალა,
გვერდზე – თითქოს სიტყვებს არჩევ.
ტანს ვარხევ, თითქოს ქარს ავყევი.
...
კითხვის გაგრძელება »
|
« 1 2 ... 73 74 75 76 77 ... 94 95 » |
