ჩვენ არყოფნიდან მოვედით,
და ვნახეთ ყოფნა რაც არი
აზრი ამ ქვეყნად ყოფნისა
თითქოს არი და არც არი.
წინ წყალი უკან მეწყერი
ცეცხლი და ბოლოს ნაცარი,
ბედნიერებას ვეძებდით,
მაგრამ ვერ ვპოვეთ მარცვალი.
სიკვდილი დედა ყოფილა
სიცოცხლე დედინაცვალი |
სიცოცხლე ერთი თქმაა,
ერთი სურვილი ღმერთის -
შენ რომ იცოდე, რაა
ახლა მთავარი ჩემთვის!
შენ რომ იცოდე,რად ღირს
ჩემთვის სამი დღე პეპლის,
აღარაფერი დამღლის,
მზის და სიკეთის მეტი.
შენ რომ იცოდე, რა ვარ,
ცას გავაჯერებ ფრენით -
ცხოვრება ჩვენი ზღვაა,
ზღვაში წვეთი ვარ ერთი... |
დავლიოთ? ოხ, არა!
მომშორდით თავიდან.
მე ახლა რატომღაც,
დალევა რა მინდა!
არ დავლევ თუ სუფრას
ქალი არ ამშვენებს,
ნაღვინარ თვალებით
გრძნობას რომ ახელებს.
ადგება, ირწევა,
ვით ქარში თოლია,
...
კითხვის გაგრძელება »
|
მე სიფრიფანა პატარა ქალი,
შენ გოლიათი ჩემგან ძლეული...
შენ თუ თვლი რომ შენ დამადგი თვალი
ცდები: თვითონ ხარ ჩემი რჩეული.
ფერად სათვალით მე არ გიყურებ,
ალბათ არც შენ გაქვს ჯადოქრის ჯოხი,
მოდი და მხრებით გადმომახურე
დიდი იმედის პატარა ქოხი...
მე ვარ ტკივილი დიდი და მცირე
მე ვარ შენს ირგვლივ-ახლოც და შორიც
მე დაგრთე ნება რომ იყო ხიდი,
ჩემს ზამთარსა და გაზაფხულს შორის.
შენ თავს მევლები სუსტსა და ძლიერს
შენ მძლეთამძლე და მაინც ძლეული...
შენ რომ გგონია შენ ამირჩიე,
თვითონ ბრძანდები ჩემი რჩეული |
იცი, რა?
-ვიცი რა,
წვიმამ ბევრი ითმინა,
ბოლოს ვერ მოითმინა,
იწვიმა და იწვიმა...
-კიდევ, კიდევ, იცი რა?
გულმაც ბევრი ითმინა,
მანაც ვერ მოითმინა,
...
კითხვის გაგრძელება »
|
სიბრალურისთვის არ დამიბრუნდე,
გემუდარები წადი. . .
ოცნების კოშკებს მარტო ვაგებდი,
განთავისუფლებ, წადი. . .
სიყვარული ხომ მაინც მასწავლე,
მადლობელი ვარ, წადი. . .
ფიქრთა ტალღები ისევ აზვირთდნენ,
არ დავიხრჩობი, წადი. . .
ფიქრის უფლება ხომ მაინც დამრჩა,
არაუშავს რა, წადი. . .
ჰო,დავფიქრდები,დიდხანს ვიფიქრებ,
ვიცი გამიგებ, წადი. . .
ღამეს შევჩივლებ ჩემ გულის დარდებს,
ვიცი გამიგებს, წადი. . .
თუ გინდა მოდი კიდევ მიგიღებ,
გული ღია მაქვს იცი???
გისაყვედურო???არა ძვირფასო,
მე პატიება ვიცი. . . |
მიყვარს ღმერთი!... და მიყვარს ყველა
თუ სიყვარული მხოლოდ ღმერთშია!...
ხოდა, უფალიც თავად ჩვენშია!
მაშ, არაფერი აღარ შემშლია.
ყველა ღმერთთან და ყველა ღმერთშია!
მე მიყვარს ღმერთი და მიყვარს ყველა!...
რადგან უფალი, ყოვლის მომცველი,
ყველგან არის და ყველაფერშია!.... |
თითქოს საამურ სიზმარში ვიყო,
მშვიდი სიცოცხლის ღრმა შეგრძნებით განვიმსჭვალები...
მომაკვდავივით უკანასკნელ შვების ჟამს ვკიცხავ
და აგონიის ბნელ ბურუსში კვლავ ვიფარები...
ბრძოლა გონების,ბრძოლა გულის...სწორთან მონების...
ლაღი ცხოვრების,მწუხარების და დაღონების...
მუდამ ლოდინი...დანაკარგის...შევსების გრძნობა..
და ღირს სიცოცხლე ეს წყეული....
სიკვდილი მოვა!!! |
სიყვარული,ამ სიტყვასთან გვახსენდება ხან ცრემლი,ხან ღიმილი,ხან ბედნიერება და ხანაც უბედურება..ზუსთად სიყვარულზეა მოთხრობა რომელსაც მე მწერ....:))
ჩვეულებრივი დილა გათენდა.როგორც ყველა გოგოსთვის,ლიკას დილაც ჩვეულებრივ დაივყო,მაგრამ უჩვეულად დამთავრდა.სკოლაში ახალი ბიჭი გადმოვიდა.ლიკას არასდროს არავინ ყვარებია და არც არავის აქცევდა ყურადღებას.და რა შუაში იყო ლიკა ამ ბიჭთაან?!დასვენებაზე ლიკა კლასიდან გამოვიდა თუ არა იმ ბიჭის თვალებმა მიიზიდა,თვალებმა რომელმაც ლიკას გულში სიყვარულის ღმული გაუჩინა,ღმული რომელიც იზრდებოდა და სიყვარულით ივსებოდა.სახლში მისვლისას თავში აზრმა გაუელვა რომელმაც გული ათკინა,ეგონა რომ გიო ანუ ის ბიჭი არასრდოს შეიყვარებდა.საუბედუროდ თუ საბედნიეროდ ის ბიჭიც იმავეს გრძნობდა ლიკას მიმართ.გადიოდა წამები,წუთები,საათები,დღეები და მათ ერთმანეთი უფრო და უფრო უყვარდებოდათ :)
ერთხელაც ქუჩაში მიდიოდა ლიკა,ჩაფიქრებული იყო.ვიგაცამ მხარი გაკრა,მოიხედა და უკან დაინახა ნაცნობი სახე,ნაცნობი თვალები.თავლები
...
კითხვის გაგრძელება »
|
ეკლესიაში ორი სანთელი ჩუმად იწვოდა...
არვინ არ იცის მათი გულები რაზე ფიქრობდა...
რატომ ტიროდა ერთი სანთელი მისგან ფარულად...
როგორ უნდოდა ასრულებოდა რატომ უყვარდა...
სანთლის ფიქრები უკავშირდება მხოლოდ ერთს...
მას ხომ უყვარდა და ადიდებდა როგორც ღმერთს...
მისმა ღმერთმა კი ზურგი აქცია საცოდავს...
ჩუმად იწვოდა ნაზი სანთელი და მას ნატრობდა...
და ეს სურვილი მას გულს უკლავდა ცრემლებად ღვრიდა...
ნაზი სანთელი მთლად გაიფიტა გროშად არ ღირდა...
მოვაო ფიქრით ტკივილს ფარავდა გულში სანთელი...
მისი ტკივილი ყველამ გაიგო შველას არ ელის...
ჩუმად იწვოდა ეკლესიაში სანთელი მწველი...
და მის გარშემო შეგროვილიყო დამცველი, მხსნელი...
ამ გარემოში თავს იგი გრძნობდა უფრო დაცულად...
მას სძლია იმან რასაც იგი დიდხანს ნატრობდა...
გავიდა წლები და სანთელმა დალია სული...
და მის ადგილას იდგა ბურუსი სიჩუმე სრული......
...
კითხვის გაგრძელება »
|
« 1 2 ... 61 62 63 64 65 ... 94 95 » |
