ახლა სად გაქრა უკუნი ღამე და სიმარტოვე ჩემი ცხოვრების?! ცხადლივ აღვიქვი სრულქმნილება ვარსკვლავის ფერთა, ეს ხომ სიცოცხლის ზეიმია...მონაპოვრების... მტრად შემოფარგლულ წრებრუნვაში მივედი ღმერთთან. ამოცურდება უკვდავების დინჯი ტიტანი და ნაირფერად ღიმილს მოჰფენს ტაძრებს მადლიანს,
|
ხარბად ვისუნთქავ ანკარა ჰაერს ზეფირის მკერდზე მივექანები,
საით განქარდა ხალასი სრბოლა და ჭაბუკური იდეალები?!..
ცხოვრების ჩქერში ჩავეშვი ნისლებრ,
ვერცხლისფერ ჩქერალს ვეალერსები....
ვითარ გვიზიდავს ღრმა,კამკამა ნაკადი წყლისა,
ცივ სტიქიონში იწმინდება გონების არე,
უზენაესო რად მაჩუქე ბაჯაღლო ქისა
დოდონეს ჭალებს ღვთაებრივ სულს შევწირავ მალე...
გულდაწყვეტილნი რად მიყურებთ წმინდა ადგილნო,
განა ეს მზერა გაზაფხულის ჩემი არ არის?
ახალგაზრდული ოცნებების გაბმული რითმა
მაისის სიო სულის ფრიალს დაკოცნით დაღლის...
ეს ზეცაც ჩვენი სიყვარულისა,
მარადისობას დაევანება,
თან უკვდავ ღიმილს შემომაგებებს,
სიცოცხლის ნექტარს დაეწაფება...
გწამდეს!!! |
არ მჯერა...
დედამიწა ტრიალებს...
არ მჯერა...
ფოთლები შრიალებს...
არ მჯერა...
სუნთქვა წრფელია...
გულები თბილია..ცხელია...
არ მჯერა...
თვალები სველია...
ცრემლები ჩემია,შენია...
გიცქერი ვბედავ...
არ მჯერა გხედავ...
დღეს დღე გვიანია
მუზა მზიანია...
ლეგა ღრუბელია გარს რომ მაფენია სევდად...
არ მჯერა ამ წუთის ამ წამის ხედვა...
არ მჯერა თვალების გრძნობათა ნარევის...
არც დიდი ნდობის,ფიქრებით თრობის...
ვარსკვლავთა კრთობის..ციმციმის..წყდომის...
შენი მონატრების მჯერა... |
ოჰ,ნუ მიყურებ,ეს თვალები ვერაფერს გეტყვის,
ღამე ცივი და ქარიანი თეთრად ვათიე....
მომეცი ხელი,დამიჯერე აქ ვარ,შენთან ვარ
და თუ ვერ იგრძნო სითბო ჩემი გთხოვ მაპატიე... |
შენ რომ იცოდე როგორ მიყვარხარ
ალბათ შეძლებდი ხმამაღლა ყვირილს,
შენ რომ იცოდე როგორ გაღმერთებ
ალბათ თვალები მიგაჩვევს ტირილს,
შენ რომ იცოდე,როგორ ვოცნებობ
ალბათ გამიშვებ ოცნების იქით,
შენ რომ იცოდე შენით ვარსებობ,
ალბათ ყოველდღე ატარებ ღიმილს
შენ რომ იცოდე მზის სხივს გადარებ
ალბათ ქუჩაში იქნები დღისით,
შენ რომ იცოდე ძილშიც შენთან ვარ
ალბათ დაუცდი მზის ჩასვლას დღისით,
შენ რომ იცოდე როგორ მიყვარხარ
ალბათ არასდროს არ წახვალ, ვიცი |
როცა მოვკვდები,ალბათ ჩაგწყდება გულში რაღაცა,
ჩემი სიკვდილით გამოწვეული დარდი ჩაგაქრობს,
ჩემი სიკვდილით გამოწვეული დარდი გაგაქრობს,
შენში იკივლებს უჩემობის მწარე დუმილი,გ
ულს დაგიკუწავს ჩემზე დარდი დაუნდობელი,
შენ გაგაგიჯებს უჩემობის ჩუმი დუმილი
და ეს ცხოვრება ძალზედ მტანჯველი,
შენ ივლი ჩემთან საფლავზე ხშირად,
დაიჩოქებ და გულიანად დაიღრიალებ,
შენ ვეღარ უზლები ამ ცხოვრების მწარე იარებს,
ვიცი,გენატრები,უზომოდ,მაგრად.
ვერ მოინელე ჩემი უდროოდ იმ ქვეყნად წასვლა,
მე გავიხურე ამ ცხოვრების დიდი კარები
და იმ კარებში მე დავტოვე დიდი წამები,
მე უშენობა მტანჯავს აქაც,გულს ძლიერ მიღრღნის,
მე აღარ ვიცი,რაღა ვქნა...მიჭირს!!!!!
მე გელოდები ჩემთან რომ მოხვალ
და მე გპირდები ერთად ვიქნებით
რ ო ც ა ა ქ მ ო ხ ვ ა ლ..................
|
მეცხრე თვეა ვცოცხლობ,
ვსუნთქავ,
მესმის,
ვხედავ,
ჯერ არ დამდგარ დღეებს საფეთქლები უცემთ,
შენ კი - დგახარ მშვიდი,
მომავალი დედა,
ჩემი ცოლი,
ჩემი,
გამობურცულ მუცელს
ეფერები როგორც,
როგორც რავი,
რა ვთქვა,
ღვთის-მშობელის ხატი ჩვენი სახლის კედელს,
თქვენთვის ვარ და თქვენით,
მაინც მინდა დავთქვა,
შენს წინაშე,
შენს წინ,
მიმიღე და მენდე,
რომ თქვენ გიტრიალებთ,
სადაც უნდა ვიყო,
თქვენს სიკეთეს ფიქრობს
ჩემი ყველა ფიქრი,
სისხლი მაქვს და გისხამთ,
ჰაერი და - გიყოფთ,
თუ გადავდგე გზიდან -
გადავვარდე იქვე.
მეტი -
ჩემო,
ღმერთი
ჩვენთანაა მარად,
მთავარია,
შევძლო,
გადავიდე წყალზე -
ვიყო კარგი ქმარი,
ვიყო კარგი მამა,
მიყვარდეთ და მწამდეთ -
ამგვარად და ასე. |
მე მაქვს ოცნება რომ შენი მზერა
დარჩეს ჩემს გულში ნათელ ვარსკვლავად
და ეს ვარსკვლავი არასდროს ჩაქრეს
და მუდამ იყოს ცაზე კაშკაშად.
...
კითხვის გაგრძელება »
|
შენ შვიდი ფერი ვერ დაგხატავდა,
შენთან ფერები არაფერია,
შენს თავს ვერ ვანდობ უნიჭო მხატვარს,
შენ დედოფლობის დიდო ფერიავ.
...
კითხვის გაგრძელება »
|
მაინც... რა ჩუმად გაიარა ამ გაზაფხულმა, ზაფხულმაც უცებ გადაიძრო მხურვალე ხიბლი,
...
კითხვის გაგრძელება »
|
« 1 2 ... 56 57 58 59 60 ... 94 95 » |
