მიწას წარვსტაცე ჩემი ცხოვრება,
დღის სარბიელი...
მზე...
იდილია...
და გამკილავი,ჯადოსნურად მთრთვილავი მთვარე,
ჩემი გულისფრად შეღებილია...
სიცოცხლე ქრება,სიკვდილია მრავლისმეტყველი,
სულ მინდა რაღაც გაგიზიარო...
ერთგულო ჩემო...
მადლიანო...
იმედგამწყრალო...
როგორ მოვიქცე სიმები არ დაგიზიანო? |
ჩემი სულის აჩრდილებო გამაოცეთ,
მთის ნაპრალთა მღელვარ ნაჟურს აზრობთ,
აფეთქებულ გიჟ ყვავილებს აღარ ეტრფით
და სიჩუმის მდუმარება გათრობთ...
...
კითხვის გაგრძელება »
|
მოგიძღვნი სიტყვებს,მოგიძღვნი ლექსად...
მოგიძღვნი პროზად...სიმღერად...წესად...
გაჩუქებ სიზმრებს,სიხარულს ზეთა, უმანკო გრძნობებს ხასხასა ფერთა...
გაგანდობ ნატვრის უხმო ნაბიჯებს,
რომელიც მხოლოდ გულში აბიჯებს...
გაჩუქებ ნიავს,ფოთლების გროვას,
ზაფხულის სითბოს,ფიფქების თოვას...
გაჩუქებ ქარში იდუმალ ამბორს,
ჩუმი ბგერებით სიცოცხლეს განდობ...
მერე გავქრები მკრთალ,ნათელ ჩრდილში,
ავირეკლები შენს თვალთა ჭრილში...
მცნებად დავტოვებ ფიქრების დგაფუნს
და გაზაფხულით სულგამთბარ ქარბუქს... |
ოჰ,სიყვარულო შენს თმების სურნელს გამოვყოლივარ,
მარტოდ დარჩენილ ტაძრის სუნთქვა შვებით მანაზებს,
ცის აგმაფრენა ახლაც ისევ თვალებს მიცვარავს,
შუქი სანთლების მაფიქრებს და მკრთალად მანათებს...
ახლა,ამ წუთას ოცნებებშიც კი ვერ გეხები,
ცხადში კი ალბათ ეს მით უფრო გამიჭირდება
და იქნებ შევცდე?თუნდაც ჩემო,მინდა ვიცოდე,
მიმტევებლობა გრძნობებს როგორ გაერინდება... |
მესმის წვეთების ნაზი წიკწიკი
და სულს მიმშვიდებს ღამე თავნება,
იმ მოგონებებს შორით მოვისვრი
მე ის არცერთი არ მენანება...
შემოალანდე ფრთხილო აჩრდილო და მომაფრქვიე გრილი სურნელი,
ჩვენი გრძნობების დიად სიმაღლეს,
მუდამ დიადი ჰანგით უმღერი..
მომეალერსე ბნელო სიგიჟევ,თან წარიტანე სევდა ულევი,
მე ხომ მაჩუქე შენ შენი სუნთქვა,
მაგრამ მკვდარია ჩვენი სულები...
ჩემი მხურვალე,ობოლ ცრემლთა ჩამონარიდი,
ვარდის ფურცლების სურნელებას თან გაჰყოლიან... |
მესმის წვეთების ნაზი წიკწიკი
და სულს მიმშვიდებს ღამე თავნება,
იმ მოგონებებს შორით მოვისვრი
მე ის არცერთი არ მენანება...
შემოალანდე ფრთხილო აჩრდილო და მომაფრქვიე გრილი სურნელი,
ჩვენი გრძნობების დიად სიმაღლეს,
მუდამ დიადი ჰანგით უმღერი..
მომეალერსე ბნელო სიგიჟევ,თან წარიტანე სევდა ულევი,
მე ხომ მაჩუქე შენ შენი სუნთქვა,
მაგრამ მკვდარია ჩვენი სულები...
ჩემი მხურვალე,ობოლ ცრემლთა ჩამონარიდი,
ვარდის ფურცლების სურნელებას თან გაჰყოლიან... |
თვალები მწველი... უკვე გავიდა ექვსი წელი...
მომეცი ხელი...
დღეები გრძელი...
სიყვარულისთვის არ არსებობს ახალი ძველი...
ყოფნაა ძნელი...
განწყობა შავი...
მე ჩამეძირა ზღვაში ნავი...
დავკარგე თავი...
ამ ქვეყნის ფერი...
წუთისოფლისთვის ვყოფილვარ გერი...
სულ არაფერი...
წამი ნათელი...
სიკვდილის მერე მე ისევ გელი
და ისევ მათბობს დანთებული შენი სანთელი... |
გაგვაუცხოვა, გაგვარინდა დრომ და სიშორემ. გავურბი, მაგრამ შენზე ფიქრი ვერ მოვიშორე....
სიყვარულს მალავს შენთვის ნათქვამი
|
ასე რად გამწირე გული რად მატკინე გრზნობასჰი ცჰამზირე და მერე მატირე, ასე რად გამწირე ასე რად მატირე, გული რად გამიყე გულიც ხომ ატტირე და ორად გამიყე,გულსჰი მზე ცჰამიქრე და ტირილს აცჰვიე,სჰენტვის ეს დგეები ასე რომ გარბიან
|
ახლა ქარს მიაქვს გრძნობათ ნამქერი დატოვებს სადგაც კუნძულზე ალბათ, ძველ მონატრების კორიანტელი ნაღვლიან დილას უკვდავად დააქვს... დაცვარულ მთების,დაჩრდილულ ქედზე ამ აღსარებას ელიან გვიან, ჩემი სიცოცხლის უჭკნობელ მკერდზე, ყოველ კელაპტარს სანთლები ცვლიან... |
« 1 2 ... 55 56 57 58 59 ... 94 95 » |
